Tytuł:
Ciumkowie w szkocką kratę
Autor: Paweł Beręsewicz
Wydawnictwo: Skrzat
Streszczenie: Kolejny po Wielkiej wyprawie Ciumków tom opowiadający o rowerowej wyprawie rodziny Ciumków. Tym razem jak można się domyśleć wybrali się dz Szkocji. W książce śledzimy zmagania rodziny z mniejszymi i większymi podjazdami, barierą językową, zimną wodą w "lochach". Dowiadujemy się kilku ciekawostek, legend i zwyczajów szkockich.
Wrażenia rodzica: Bardzo lubię serię o Ciumkach a ta część szczególnie przypadła mi do gustu. Wiele tu przewrotnego humoru, czytelnik nie nudzi się nie tylko ze względu na fabułę ale i urozmaicony styl. Naprawdę świetnie się bawiłam podczas lektury.
Wrażenia dziecka: Chłopcy nie złapali wszystkich niuansów, szczególnie S. M. musiałam w niektórych miejscach pomóc. Ale mimo to, bardzo im się podobało, bo sama fabuła jest prosta - niezwykłe przygody zwykłej rodziny. Myślę, że ta książka to tez świetna zachęta do spędzenia wakacji inaczej niż nad hotelowym basenem.
Tekst napisany jest sporą czcionką, co ułatwia samodzielne czytanie.
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Polecam, świetna rozrywka dla całej rodziny, a kto wie - może kogoś przekona do rowerowych wakacji :)
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dla starszych dzieci. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dla starszych dzieci. Pokaż wszystkie posty
poniedziałek, 8 grudnia 2014
czwartek, 6 listopada 2014
Historia Polski dla Piotrka
Tytuł:
Historia Polski dla Piotrka
Autor: Stanisław Marciniak
Wydawnictwo: Wydawnictwo Polonia
Streszczenie: Historia Polski od początków, znanych z legend aż do końca drugiej wojny światowej.
Wrażenia rodzica: Wreszcie natrafiłam na książkę jakiej szukałam. Poszczególne rozdziały nie są za długie, towarzyszą im ilustracje, napisane są językiem przystępnym dla dzieci, ale nie infantylnym. Poszczególne elementy wiążą się ze sobą w spójną całość. Rozdziały przeplatane są legendami albo podaniami, wszystko ułożone jest oczywiście w porządku chronologicznym. Łatwo złapać związek przyczynowo skutkowy. Nawet mnie ta książka wciągnęła i z ciekawością przypomniałam sobie niektóre fakty.
Jest to książka do której można wrócić, zarówno do całości jak i do konkretnych rozdziałów.
Wrażenia dziecka: M. bardzo interesuje się historią i ta książka pozwoliła mu uporządkować pewne fakty. Jeszcze długo po lekturze wracał do niektórych tematów. Widać było, że złapał w końcu historię Polski jako ciąg powiązanych zdarzeń a nie oderwane od siebie epizody.
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Polecam, bardzo przystępna, ale równocześnie bogata historia Polski.
Autor: Stanisław Marciniak
Wydawnictwo: Wydawnictwo Polonia
Streszczenie: Historia Polski od początków, znanych z legend aż do końca drugiej wojny światowej.
Wrażenia rodzica: Wreszcie natrafiłam na książkę jakiej szukałam. Poszczególne rozdziały nie są za długie, towarzyszą im ilustracje, napisane są językiem przystępnym dla dzieci, ale nie infantylnym. Poszczególne elementy wiążą się ze sobą w spójną całość. Rozdziały przeplatane są legendami albo podaniami, wszystko ułożone jest oczywiście w porządku chronologicznym. Łatwo złapać związek przyczynowo skutkowy. Nawet mnie ta książka wciągnęła i z ciekawością przypomniałam sobie niektóre fakty.
Jest to książka do której można wrócić, zarówno do całości jak i do konkretnych rozdziałów.
Wrażenia dziecka: M. bardzo interesuje się historią i ta książka pozwoliła mu uporządkować pewne fakty. Jeszcze długo po lekturze wracał do niektórych tematów. Widać było, że złapał w końcu historię Polski jako ciąg powiązanych zdarzeń a nie oderwane od siebie epizody.
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Polecam, bardzo przystępna, ale równocześnie bogata historia Polski.
poniedziałek, 27 października 2014
Gucio i Cezar
Tytuł:
Gucio i Cezar
Autor: Krystyna Boglar, Bohdan Butenko
Wydawnictwo: Dwie Siostry
Streszczenie: Gucio i Cezar to seria komiksów, które powstały w latach 60 i 70 tych. Początkowo były drukowane w czasopiśmie "Świerszczyk", później ukazały się w formie zeszytów. Na podstawie komiksów powstał serial animowany.
Tytułowi bohaterowie to wiecznie głodny hipopotam Gucio i jego rozważny przyjaciel i towarzysz Cezar. W pogoni za marchewkami Gucio ładuje się w kłopoty. Z pomocą rusza mu zawsze przyjaciel. Czasami wspólnie wyruszają z misją uratowania księżniczki. Często zostają schwytani i muszą ratować się brawurową ucieczką.
Wrażenia rodzica: Jak już zapewne wiecie uwielbiam kreskę Butenki. Ten komiks to dla mnie prawdziwa perełka. Polecam gorąco, nawet tym (a może przede wszystkim), którzy uważają, że komiks to gorsza forma książki i nie warto ich czytać. Ta pozycja świetnie nadaje się dla najmłodszych czytelników, z powodu dużych, wyraźnych rysunków i co najważniejsze - liter. Warto podkreślić, że nie ma tu przemocy (jeżeli nie liczyć oczywiście porwań, uwięzień i ucieczek :).
Książka jest bardzo porządnie wydana. Twarda oprawa i grube kartki sprawiają, że różni się od typowych komiksów, niestety również ceną. Ale myślę, że warto. To lektura ponadpokoleniowa.
Wrażenia dziecka: M. bardzo polubił tę książkę. Zdecydowanie woli jak ja mu czytam, więc jak przynoszę coś ze słowami, że to książka do samodzielnego czytania to zawsze marudzi. Pierwszą przygodę przeczytałam mu więc sama a potem nie mogłam go oderwać. W innych komiksach (np. Asteriksie i Obeliksie) są za małe litery - strasznie go to męczy i zniechęca, tu wielkość czcionki jest idealna. S. też polubił Gucia i Cezara. Marudzi tylko, że woli jak ja mu czytam a nie M. bo jego nie rozumie :)
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Polecam wszystkim od 4-99 lat!
Autor: Krystyna Boglar, Bohdan Butenko
Wydawnictwo: Dwie Siostry
Streszczenie: Gucio i Cezar to seria komiksów, które powstały w latach 60 i 70 tych. Początkowo były drukowane w czasopiśmie "Świerszczyk", później ukazały się w formie zeszytów. Na podstawie komiksów powstał serial animowany.
Tytułowi bohaterowie to wiecznie głodny hipopotam Gucio i jego rozważny przyjaciel i towarzysz Cezar. W pogoni za marchewkami Gucio ładuje się w kłopoty. Z pomocą rusza mu zawsze przyjaciel. Czasami wspólnie wyruszają z misją uratowania księżniczki. Często zostają schwytani i muszą ratować się brawurową ucieczką.
Wrażenia rodzica: Jak już zapewne wiecie uwielbiam kreskę Butenki. Ten komiks to dla mnie prawdziwa perełka. Polecam gorąco, nawet tym (a może przede wszystkim), którzy uważają, że komiks to gorsza forma książki i nie warto ich czytać. Ta pozycja świetnie nadaje się dla najmłodszych czytelników, z powodu dużych, wyraźnych rysunków i co najważniejsze - liter. Warto podkreślić, że nie ma tu przemocy (jeżeli nie liczyć oczywiście porwań, uwięzień i ucieczek :).
Książka jest bardzo porządnie wydana. Twarda oprawa i grube kartki sprawiają, że różni się od typowych komiksów, niestety również ceną. Ale myślę, że warto. To lektura ponadpokoleniowa.
Wrażenia dziecka: M. bardzo polubił tę książkę. Zdecydowanie woli jak ja mu czytam, więc jak przynoszę coś ze słowami, że to książka do samodzielnego czytania to zawsze marudzi. Pierwszą przygodę przeczytałam mu więc sama a potem nie mogłam go oderwać. W innych komiksach (np. Asteriksie i Obeliksie) są za małe litery - strasznie go to męczy i zniechęca, tu wielkość czcionki jest idealna. S. też polubił Gucia i Cezara. Marudzi tylko, że woli jak ja mu czytam a nie M. bo jego nie rozumie :)
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Polecam wszystkim od 4-99 lat!
czwartek, 16 października 2014
Przygody Sindbada Żeglarza
Tytuł:
Przygody Sindbada Żeglarza
Autor: Bolesław Leśmian
Wydawnictwo:
Streszczenie: Młody i bogaty Sindbad mieszka ze swoim wujem Tarabukiem w Bagdadzie. Wuj Tarabuk jest poetą, niestety niezbyt dobrym. Pewnego dnia jego wiersze wpadają do morza gdzie odnajduje je Diabeł Morski. Jest tak oburzony przeczytanymi "dziełami", ze postanawia napisac list do Sindbada, w którym namawia go do zostawienia wuja i wybrania się w morskie podróże, gdzie czekają na niego niezliczone przygody. Młody Sindbad zostaje zarażony chęcią podróżowania. Niestety nie wie, że obecność listu Diabła Morskiego na pokładzie wróży nieszczęścia.
Wrażenia rodzica: Jedna z moich ulubionych książek z dzieciństwa. Teraz przeczytałam ją po długiej przerwie i ponownie mnie zachwyciła. Pełne przygód podróże Sindbada wciągną każdego. Poza tym urzeka mnie styl książki i jej rytm - książka podzielona jest na rozdziały zwane "przygodami". Każda przygoda to kolejna podróż Sindbada. Pomiędzy podróżami widuje się z wujem Tarabukiem i za każdym razem widzi go w odmiennym stanie - raz załamanego z powodu utraconych dzieł, kolejnym razem uszczęśliwionego z powodu wspaniałego pomysłu na przechowywanie wierszy. Czytelnik czeka więc nie tylko na przygody Sindbada.
To mój ulubiony rodzaj książek dla dzieci - gdzie następuje spotkanie dwóch światów, rzeczywistego i fantastycznego. Te książki najbardziej moim zdaniem pobudzają wyobraźnię dzieci i sprawiają, że mogą fantazjować i tworzyć świat gdzie wszystko się może zdarzyć.
Wrażenia dziecka: Książkę tę czytaliśmy podczas wakacji. Obydwoje byli równie zainteresowani. Chętnie słuchali nawet na plaży, co jest najlepszym dowodem na to, że przygody Sindbada bardzo ich wciągnęły.
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Polecam, klasyka literatury dziecięcej, dla czytelników w każdym wieku.
Autor: Bolesław Leśmian
Wydawnictwo:
Streszczenie: Młody i bogaty Sindbad mieszka ze swoim wujem Tarabukiem w Bagdadzie. Wuj Tarabuk jest poetą, niestety niezbyt dobrym. Pewnego dnia jego wiersze wpadają do morza gdzie odnajduje je Diabeł Morski. Jest tak oburzony przeczytanymi "dziełami", ze postanawia napisac list do Sindbada, w którym namawia go do zostawienia wuja i wybrania się w morskie podróże, gdzie czekają na niego niezliczone przygody. Młody Sindbad zostaje zarażony chęcią podróżowania. Niestety nie wie, że obecność listu Diabła Morskiego na pokładzie wróży nieszczęścia.
Wrażenia rodzica: Jedna z moich ulubionych książek z dzieciństwa. Teraz przeczytałam ją po długiej przerwie i ponownie mnie zachwyciła. Pełne przygód podróże Sindbada wciągną każdego. Poza tym urzeka mnie styl książki i jej rytm - książka podzielona jest na rozdziały zwane "przygodami". Każda przygoda to kolejna podróż Sindbada. Pomiędzy podróżami widuje się z wujem Tarabukiem i za każdym razem widzi go w odmiennym stanie - raz załamanego z powodu utraconych dzieł, kolejnym razem uszczęśliwionego z powodu wspaniałego pomysłu na przechowywanie wierszy. Czytelnik czeka więc nie tylko na przygody Sindbada.
To mój ulubiony rodzaj książek dla dzieci - gdzie następuje spotkanie dwóch światów, rzeczywistego i fantastycznego. Te książki najbardziej moim zdaniem pobudzają wyobraźnię dzieci i sprawiają, że mogą fantazjować i tworzyć świat gdzie wszystko się może zdarzyć.
Wrażenia dziecka: Książkę tę czytaliśmy podczas wakacji. Obydwoje byli równie zainteresowani. Chętnie słuchali nawet na plaży, co jest najlepszym dowodem na to, że przygody Sindbada bardzo ich wciągnęły.
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Polecam, klasyka literatury dziecięcej, dla czytelników w każdym wieku.
piątek, 10 października 2014
Magiczne drzewo. Gra.
Tytuł:
Magiczne drzewo. Gra.
Autor: Andrzej Maleszka
Wydawnictwo: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak
Streszczenie: Niestety okazuje się, że czar wypowiedziany pod koniec Pojedynku nie zadziałał na klona i Ikuk nadal istnieje. Zaszył się gdzieś i szykował do kolejnego starcia. Napada na Galerię Globo, a oskarżonym zostaje oczywiście Kuki. Trafia do poprawczaka. Sytuacja wydaje się beznadziejna, ponieważ mama Kukiego na rok pozbawiała czerwone krzesło magicznej siły. Przyjaciele odnajdują jednak kolejny przedmiot wykonany z magicznego drzewa - kostkę do gry, która spełnia życzenie jeżeli wypadnie 6. Natomiast jeżeli wypadnie 1 wydarza się przeciwieństwo wypowiedzianego życzenia. Kuki, Blubek, Gabi i Budyń wyruszają w bardzo niebezpieczną podróż do twierdzy złego klona.
Wrażenia rodzica: Ta część była dla mnie bardzo podobna do Olbrzyma i również mniej mi się podoba niż pozostałe. Za dużo jak dla mnie robotów, broni, walki. Akcja jest bardzo wartka, cały czas coś się dzieje, nie ma chwili odpoczynku.
Książka znajduje się na Złotej Liście fundacji Cała Polska czyta dzieciom w kategorii wiekowej 8-10 lat.
Wrażenia dziecka: Jak można się było spodziewać im więcej akcji, robotów i broni tym lepiej, jeżeli chodzi o moich synów. Słuchali książki z zapartym tchem i każdą wolną chwilę poświęcali na słuchanie. Nosili za mną książkę i nie dawali wytchnienia.
Sugerowany wiek: 5+
Ogólna ocena: Mimo wszystko polecam jako lekturę dla całej rodziny, na każdej stronie wielka dawka akcji i emocji.
Autor: Andrzej Maleszka
Wydawnictwo: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak
Streszczenie: Niestety okazuje się, że czar wypowiedziany pod koniec Pojedynku nie zadziałał na klona i Ikuk nadal istnieje. Zaszył się gdzieś i szykował do kolejnego starcia. Napada na Galerię Globo, a oskarżonym zostaje oczywiście Kuki. Trafia do poprawczaka. Sytuacja wydaje się beznadziejna, ponieważ mama Kukiego na rok pozbawiała czerwone krzesło magicznej siły. Przyjaciele odnajdują jednak kolejny przedmiot wykonany z magicznego drzewa - kostkę do gry, która spełnia życzenie jeżeli wypadnie 6. Natomiast jeżeli wypadnie 1 wydarza się przeciwieństwo wypowiedzianego życzenia. Kuki, Blubek, Gabi i Budyń wyruszają w bardzo niebezpieczną podróż do twierdzy złego klona.
Wrażenia rodzica: Ta część była dla mnie bardzo podobna do Olbrzyma i również mniej mi się podoba niż pozostałe. Za dużo jak dla mnie robotów, broni, walki. Akcja jest bardzo wartka, cały czas coś się dzieje, nie ma chwili odpoczynku.
Książka znajduje się na Złotej Liście fundacji Cała Polska czyta dzieciom w kategorii wiekowej 8-10 lat.
Wrażenia dziecka: Jak można się było spodziewać im więcej akcji, robotów i broni tym lepiej, jeżeli chodzi o moich synów. Słuchali książki z zapartym tchem i każdą wolną chwilę poświęcali na słuchanie. Nosili za mną książkę i nie dawali wytchnienia.
Sugerowany wiek: 5+
Ogólna ocena: Mimo wszystko polecam jako lekturę dla całej rodziny, na każdej stronie wielka dawka akcji i emocji.
piątek, 3 października 2014
Gdzie jest wydra?
Tytuł:
Gdzie jest wydra? Czyli śledztwo w Wilanowie.
Autor: Dorota Sidor
Wydawnictwo: Dwie Siostry
Streszczenie: Cały dwór uwija się przy przygotowaniach do imienin Jana III Sobieskiego. Tymczasem sam solenizant ma głowę zaprzątniętą innym problemem: zaginęła jego oswojona wydra! W poszukiwania włącza się czwórka dzieci króla: Fanfanik, Minionek, Pupusieńka i Murmurek. Każde z nich ma inny pomysł na to gdzie mogło się podziać ulubione zwierzątko króla. Od czytelnika zależy, którym tropem podąży.
Wrażenia rodzica: Książka jest zupełnie inna niż wszystkie. To czytelnik ma decydujący wpływ na to, jak potoczy się akcja. Książkę można czytać wielokrotnie, za każdym razem tworząc nową historię. Ciekawa jest historia jej powstania: otóż Muzeum w Wilanowie wraz z wydawnictwem Dwie Siostry ogłosiło konkurs na opowiadanie, które przybliżyłoby dzieciom historię słynnego pałacu. Główną nagrodą było opublikowanie książki. Nagrodę zdobyła Dorota Sidor, a wydana książka jest jej debiutem literackim. Swój pomysł oparła na prawdziwej historii oswojonej wydry znanej z Pamiętników Jana Chryzostoma Paska.
Tu wywiad z autorką książki.
Autorami szaty graficznej oraz ilustracji są Aleksandra i Daniel Mizielińscy, którzy jak zwykle stworzyli wyjątkowe dzieło.
Dużym atutem książki są przypisy, które ułatwiają dziecku (i często dorosłemu) zrozumieć trudniejsze pojęcia i anachronizmy a także lepiej poznać duch epoki Jana III Sobieskiego.
Wrażenia dziecka: Chłopcy byli zachwyceni zabawą z książką. M. na początku nie mógł zrozumieć jak może powstać kilka równoległych historii, ale szybko dał się wciągnąć w zabawę. Z wielkim przejęciem podejmowali decyzje, każda musiała być dokładnie przemyślana.
Sugerowany wiek: 5+
Ogólna ocena: Polecam, świetna i niecodzienna zabawa z książką.
Autor: Dorota Sidor
Wydawnictwo: Dwie Siostry
Streszczenie: Cały dwór uwija się przy przygotowaniach do imienin Jana III Sobieskiego. Tymczasem sam solenizant ma głowę zaprzątniętą innym problemem: zaginęła jego oswojona wydra! W poszukiwania włącza się czwórka dzieci króla: Fanfanik, Minionek, Pupusieńka i Murmurek. Każde z nich ma inny pomysł na to gdzie mogło się podziać ulubione zwierzątko króla. Od czytelnika zależy, którym tropem podąży.
Wrażenia rodzica: Książka jest zupełnie inna niż wszystkie. To czytelnik ma decydujący wpływ na to, jak potoczy się akcja. Książkę można czytać wielokrotnie, za każdym razem tworząc nową historię. Ciekawa jest historia jej powstania: otóż Muzeum w Wilanowie wraz z wydawnictwem Dwie Siostry ogłosiło konkurs na opowiadanie, które przybliżyłoby dzieciom historię słynnego pałacu. Główną nagrodą było opublikowanie książki. Nagrodę zdobyła Dorota Sidor, a wydana książka jest jej debiutem literackim. Swój pomysł oparła na prawdziwej historii oswojonej wydry znanej z Pamiętników Jana Chryzostoma Paska.
Tu wywiad z autorką książki.
Autorami szaty graficznej oraz ilustracji są Aleksandra i Daniel Mizielińscy, którzy jak zwykle stworzyli wyjątkowe dzieło.
Dużym atutem książki są przypisy, które ułatwiają dziecku (i często dorosłemu) zrozumieć trudniejsze pojęcia i anachronizmy a także lepiej poznać duch epoki Jana III Sobieskiego.
Wrażenia dziecka: Chłopcy byli zachwyceni zabawą z książką. M. na początku nie mógł zrozumieć jak może powstać kilka równoległych historii, ale szybko dał się wciągnąć w zabawę. Z wielkim przejęciem podejmowali decyzje, każda musiała być dokładnie przemyślana.
Sugerowany wiek: 5+
Ogólna ocena: Polecam, świetna i niecodzienna zabawa z książką.
czwartek, 25 września 2014
Opowieści z Narnii: Srebrne krzesło
Tytuł:
Opowieści z Narnii: Srebrne krzesło
Autor: C. S. Lewis
Wydawnictwo: Media Rodzina
Streszczenie: Eustachy Scrubb zostaje wezwany do Narnii razem ze swoją szkolną koleżanką Julią Pole przez Aslana, który daje im do wypełnienia ważną misję - mają odnaleźć zaginionego królewicza Riliana, syna Kaspiana. Od początku dzieci popełniają błędy i zaczynają wątpić w powiedzenie misji. Spotykają błotowija Błotosmętka, który jest jeszcze bardziej sceptycznie nastawiony. Razem wyruszają do krainy Olbrzymów, skąd trafiają do podziemnego królestwa, gdzie rządzi zła czarownica, która rzuciła zły urok na królewicza Riliana.
Wrażenia rodzica: Ta część cyklu o Narnii najmniej mi się podobała. W pewnym momencie musiałam się zmuszać, żeby czytać dalej. Pod koniec, akcja robi się interesująca, ale cała książka jest zdecydowanie mniej dynamiczna niż pozostałe.
Książka znajduje się na Złotej Liście fundacji Cała Polska czyta dzieciom w kategorii wiekowej 8-10 lat.
Wrażenia dziecka: Chłopców też ta część nudziła. Nie tak bardzo jak mnie, ale wyraźnie bardziej podobały im się pozostałe części cyklu.
Sugerowany wiek: 6+
Ogólna ocena: Według nas najsłabsza część cyklu.
Autor: C. S. Lewis
Wydawnictwo: Media Rodzina
Streszczenie: Eustachy Scrubb zostaje wezwany do Narnii razem ze swoją szkolną koleżanką Julią Pole przez Aslana, który daje im do wypełnienia ważną misję - mają odnaleźć zaginionego królewicza Riliana, syna Kaspiana. Od początku dzieci popełniają błędy i zaczynają wątpić w powiedzenie misji. Spotykają błotowija Błotosmętka, który jest jeszcze bardziej sceptycznie nastawiony. Razem wyruszają do krainy Olbrzymów, skąd trafiają do podziemnego królestwa, gdzie rządzi zła czarownica, która rzuciła zły urok na królewicza Riliana.
Wrażenia rodzica: Ta część cyklu o Narnii najmniej mi się podobała. W pewnym momencie musiałam się zmuszać, żeby czytać dalej. Pod koniec, akcja robi się interesująca, ale cała książka jest zdecydowanie mniej dynamiczna niż pozostałe.
Książka znajduje się na Złotej Liście fundacji Cała Polska czyta dzieciom w kategorii wiekowej 8-10 lat.
Wrażenia dziecka: Chłopców też ta część nudziła. Nie tak bardzo jak mnie, ale wyraźnie bardziej podobały im się pozostałe części cyklu.
Sugerowany wiek: 6+
Ogólna ocena: Według nas najsłabsza część cyklu.
piątek, 19 września 2014
Nowe przygody grzecznego psa
Tytuł:
Nowe przygody grzecznego psa
Autor: Katarzyna Terechowicz, Wojciech Cesarz
Wydawnictwo: Literatura
Streszczenie: Nowe przygody grzecznego psa to kontynuacja Pamiętnika grzecznego psa. Winter nie jest już szczeniaczkiem, ale młodym psem (nie wiadomo dlaczego rodzina ciągle to wszystkim powtarza, tak samo zresztą, że jest grzeczny). Stado Wintera (wiecznie marudzący Henryk, wyrozumiała Hanka, najlepszy kumpel Alek, kochana Julia i coraz-więcej-sobie-pozwalający Rudy) przeprowadziło się do małego domku z ogródkiem na przedmieściach.
W tym tomie czeka na czytelnika wiele szalonych i różnorodnych przygód. Będą wyjazdy za miasto, przejażdżki autobusem, wizyty, mandaty, kilka postaci będzie się gubić. Słowem nie ma szans na nudę.
Wrażenia rodzica: Ta część niczym nie ustępuje pierwszemu tomowi o przygodach Wintera i jego rodziny. Bawiliśmy się świetnie. Fabuła jest bardzo ciekawa, autorzy mają lekkie pióro i tekst bardzo łatwo i przyjemnie się czyta. Trochę rozczarowały mnie ilustracje - w poprzednim tomie były duże, na dwie strony, w tym nadal są świetne ale są wkomponowane w tekst. Ma to też swoje zalety - chłopcy oglądają ilustracje a ja w tym czasie czytam, mają na to więcej czasu, przy ilustracjach na osobnych stronach musiałam robić przerwy, ale dawało mi to też większą szanse na dokładną ich analizę :).
Wrażenia dziecka: Obydwoje chłopcy byli zachwyceni książką. Bardzo lubią cykle i kontynuacje, bo znają już bohaterów. Przy lekturze bawili się równie świetnie jak przy pierwszym tomie. Skończyliśmy czytać parę dni temu a oni ciągle się zastanawiają czy (i kiedy) będzie dalszy ciąg. Zakończenie daje dużą nadzieję, że w końcu się doczekają :)
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Polecam, świetna lektura dla całej rodziny!
Autor: Katarzyna Terechowicz, Wojciech Cesarz
Wydawnictwo: Literatura
Streszczenie: Nowe przygody grzecznego psa to kontynuacja Pamiętnika grzecznego psa. Winter nie jest już szczeniaczkiem, ale młodym psem (nie wiadomo dlaczego rodzina ciągle to wszystkim powtarza, tak samo zresztą, że jest grzeczny). Stado Wintera (wiecznie marudzący Henryk, wyrozumiała Hanka, najlepszy kumpel Alek, kochana Julia i coraz-więcej-sobie-pozwalający Rudy) przeprowadziło się do małego domku z ogródkiem na przedmieściach.
W tym tomie czeka na czytelnika wiele szalonych i różnorodnych przygód. Będą wyjazdy za miasto, przejażdżki autobusem, wizyty, mandaty, kilka postaci będzie się gubić. Słowem nie ma szans na nudę.
Wrażenia rodzica: Ta część niczym nie ustępuje pierwszemu tomowi o przygodach Wintera i jego rodziny. Bawiliśmy się świetnie. Fabuła jest bardzo ciekawa, autorzy mają lekkie pióro i tekst bardzo łatwo i przyjemnie się czyta. Trochę rozczarowały mnie ilustracje - w poprzednim tomie były duże, na dwie strony, w tym nadal są świetne ale są wkomponowane w tekst. Ma to też swoje zalety - chłopcy oglądają ilustracje a ja w tym czasie czytam, mają na to więcej czasu, przy ilustracjach na osobnych stronach musiałam robić przerwy, ale dawało mi to też większą szanse na dokładną ich analizę :).
Wrażenia dziecka: Obydwoje chłopcy byli zachwyceni książką. Bardzo lubią cykle i kontynuacje, bo znają już bohaterów. Przy lekturze bawili się równie świetnie jak przy pierwszym tomie. Skończyliśmy czytać parę dni temu a oni ciągle się zastanawiają czy (i kiedy) będzie dalszy ciąg. Zakończenie daje dużą nadzieję, że w końcu się doczekają :)
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Polecam, świetna lektura dla całej rodziny!
poniedziałek, 15 września 2014
Dzieciaki świata
Tytuł:
Dzieciaki świata
Autor: Martyna Wojciechowska
Wydawnictwo: National Geographic
Streszczenie: Książka zawiera 5 historii o dzieciach z najdalszych krańców ziemi:
Zuzu, mały pasterz z plemienia Himba żyje na pustyni w Namibi i do kąpieli używa nie wody, tylko piasku.
Lien, lotos z zatoki Ha Long, to dziewczynka z Wietnamu, której dom znajduje się na barce.
Matina, żywa bogini z Nepalu nie może się odezwać ani samodzielnie zrobić nawet jednego kroku.
Mebratu, wesoły pucybut z Etiopii chce zostać najlepszym biegaczem świata i wystartować na olimpiadzie.
Mali, dziewczynka, która chciała zostać żyrafą, ma mieć założone na szyi pierścienie, które wydłużą jej szyję.
Wszystkie opowiadania uzupełnione są o liczne fotografie i ciekawostki o kulturze, obyczajach, jedzeniu, geografii danych krajów. Każdy rozdział kończy się dwoma tematami do rozmów z dziećmi - postawione jest krótkie pytanie, np. "jak myślisz, czy wygląd zewnętrzny jest najważniejszy" lub "jak myślisz w jaki sposób można oszczędzać wodę". Poniżej pytań znajdują się rozważania na dany temat.
Wrażenia rodzica: Książka napisana jest przystępnym językiem, najważniejsze kwestie powtórzone są nawet kilka razy. Czcionka jest duża, co zachęca do samodzielnego czytania. Jest też dużo opisów i dygresji pod obrazkami, M. który męczy się jeszcze czytając dłuższe teksty chętnie czytał te małe okienka, a główny tekst zostawiał mi.
Bardzo lubię książki Martyny Wojciechowskiej (chociaż jej programów tv o identycznej przecież tematyce nie trawię). I tym razem udało się jej stworzyć pasjonującą książkę i pokazać na fotografiach piękny i niezwykły świat.
Wrażenia dziecka: Chłopcom książka się podobała, chociaż irytowały ich powtórzenia, wołali "mamo, przecież o tym już było!". Głośno komentowali, np. jak S. usłyszał, że dzieci w Namibii nie muszą chodzić do przedszkola ani szkoły to stwierdził, że bardzo chciałby tam mieszkać. Ale jak za chwilę usłyszał, że muszą w tym czasie pracować i nie mają zabawek szybko zmienił zdanie. Na początku trudno im było zrozumieć jak świat w innych miejscach może się tak bardzo różnić od tego, który my znamy.
Sugerowany wiek: 5+
Ogólna ocena: Polecam, książka zainteresuje nie tylko dzieci.
Autor: Martyna Wojciechowska
Wydawnictwo: National Geographic
Streszczenie: Książka zawiera 5 historii o dzieciach z najdalszych krańców ziemi:
Zuzu, mały pasterz z plemienia Himba żyje na pustyni w Namibi i do kąpieli używa nie wody, tylko piasku.
Lien, lotos z zatoki Ha Long, to dziewczynka z Wietnamu, której dom znajduje się na barce.
Matina, żywa bogini z Nepalu nie może się odezwać ani samodzielnie zrobić nawet jednego kroku.
Mebratu, wesoły pucybut z Etiopii chce zostać najlepszym biegaczem świata i wystartować na olimpiadzie.
Mali, dziewczynka, która chciała zostać żyrafą, ma mieć założone na szyi pierścienie, które wydłużą jej szyję.
Wszystkie opowiadania uzupełnione są o liczne fotografie i ciekawostki o kulturze, obyczajach, jedzeniu, geografii danych krajów. Każdy rozdział kończy się dwoma tematami do rozmów z dziećmi - postawione jest krótkie pytanie, np. "jak myślisz, czy wygląd zewnętrzny jest najważniejszy" lub "jak myślisz w jaki sposób można oszczędzać wodę". Poniżej pytań znajdują się rozważania na dany temat.
Wrażenia rodzica: Książka napisana jest przystępnym językiem, najważniejsze kwestie powtórzone są nawet kilka razy. Czcionka jest duża, co zachęca do samodzielnego czytania. Jest też dużo opisów i dygresji pod obrazkami, M. który męczy się jeszcze czytając dłuższe teksty chętnie czytał te małe okienka, a główny tekst zostawiał mi.
Bardzo lubię książki Martyny Wojciechowskiej (chociaż jej programów tv o identycznej przecież tematyce nie trawię). I tym razem udało się jej stworzyć pasjonującą książkę i pokazać na fotografiach piękny i niezwykły świat.
Wrażenia dziecka: Chłopcom książka się podobała, chociaż irytowały ich powtórzenia, wołali "mamo, przecież o tym już było!". Głośno komentowali, np. jak S. usłyszał, że dzieci w Namibii nie muszą chodzić do przedszkola ani szkoły to stwierdził, że bardzo chciałby tam mieszkać. Ale jak za chwilę usłyszał, że muszą w tym czasie pracować i nie mają zabawek szybko zmienił zdanie. Na początku trudno im było zrozumieć jak świat w innych miejscach może się tak bardzo różnić od tego, który my znamy.
Sugerowany wiek: 5+
Ogólna ocena: Polecam, książka zainteresuje nie tylko dzieci.
piątek, 12 września 2014
Prawdziwa bajka
Tytuł:
Prawdziwa bajka
Autor: Mikołaj Łoziński
Wydawnictwo: Kultura Gniewu
Streszczenie: Bliska sobie para podróżuje po Europie swoim Volvem. Wieczorem oglądają film na laptopie i śpią w samochodzie, rano ruszają w dalszą drogę. Pewnego dnia odkrywają, że towarzyszy im pasażer na gapę - pająk, który ulokował się w lusterku. Bardzo powoli nawiązują nić ;)porozumienia.
Wrażenia rodzica: Jako autora zwykle podaję osobę, która pisała tekst, w tym konkretnym przypadku autorem jest zdecydowanie ilustratorka Marta Ignerska, znakomita polska artystka nagradzana na całym świecie. Jej ilustracje są skrajne minimalistyczne ale jednocześnie wielowarstwowe w swojej wymowie. Tekst jest bardzo przeciętny, chwilami irytujący. Wolimy tę książkę bez tekstu, ilustracje stwarzają nieskończoną liczbę sposobów jej interpretacji.
Na każdych dwóch stronach znajduje się grafika i jedno krótkie zdanie (są kartki bez żadnego tekstu).
Wrażenia dziecka: Początkowo chłopcy byli bardzo sceptycznie nastawieni, jednak z każdą kolejną stroną zaczęli dostrzegać historię opowiedzianą symbolami. Po jakimś czasie zaczęliśmy się świetnie bawić opowiadając własną historię do każdego obrazka. Szczególnie S. potrafił puścić wodzę wyobraźni, bo M. to niereformowalny typ "szkiełko i oko". Książka ta bardzo mi się przydała przy jednej jego pracy plastycznej - miał narysować swoją panią wychowawczynię. Rozpaczał, że nie umie rysować portretów, że to co narysował w ogóle nie przypomina jego pani. Sięgnięcie do książki pomogło mu zrozumieć, że nie podobieństwo jest w sztuce najważniejsze.
Dużo zależy od dziecka, ale wydaje mi się, ze ta książka bardziej podoba się dorosłym niż dzieciom. Uważam jednak, że warto ją dzieciom pokazać.
Sugerowany wiek: 4+
Ogólna ocena: Świetne grafiki, bardzo interesująca pozycja ale chyba bardziej dla dorosłych niż dzieci.
Autor: Mikołaj Łoziński
Wydawnictwo: Kultura Gniewu
Streszczenie: Bliska sobie para podróżuje po Europie swoim Volvem. Wieczorem oglądają film na laptopie i śpią w samochodzie, rano ruszają w dalszą drogę. Pewnego dnia odkrywają, że towarzyszy im pasażer na gapę - pająk, który ulokował się w lusterku. Bardzo powoli nawiązują nić ;)porozumienia.
Wrażenia rodzica: Jako autora zwykle podaję osobę, która pisała tekst, w tym konkretnym przypadku autorem jest zdecydowanie ilustratorka Marta Ignerska, znakomita polska artystka nagradzana na całym świecie. Jej ilustracje są skrajne minimalistyczne ale jednocześnie wielowarstwowe w swojej wymowie. Tekst jest bardzo przeciętny, chwilami irytujący. Wolimy tę książkę bez tekstu, ilustracje stwarzają nieskończoną liczbę sposobów jej interpretacji.
Na każdych dwóch stronach znajduje się grafika i jedno krótkie zdanie (są kartki bez żadnego tekstu).
Wrażenia dziecka: Początkowo chłopcy byli bardzo sceptycznie nastawieni, jednak z każdą kolejną stroną zaczęli dostrzegać historię opowiedzianą symbolami. Po jakimś czasie zaczęliśmy się świetnie bawić opowiadając własną historię do każdego obrazka. Szczególnie S. potrafił puścić wodzę wyobraźni, bo M. to niereformowalny typ "szkiełko i oko". Książka ta bardzo mi się przydała przy jednej jego pracy plastycznej - miał narysować swoją panią wychowawczynię. Rozpaczał, że nie umie rysować portretów, że to co narysował w ogóle nie przypomina jego pani. Sięgnięcie do książki pomogło mu zrozumieć, że nie podobieństwo jest w sztuce najważniejsze.
Dużo zależy od dziecka, ale wydaje mi się, ze ta książka bardziej podoba się dorosłym niż dzieciom. Uważam jednak, że warto ją dzieciom pokazać.
Sugerowany wiek: 4+
Ogólna ocena: Świetne grafiki, bardzo interesująca pozycja ale chyba bardziej dla dorosłych niż dzieci.
poniedziałek, 8 września 2014
Za króla Piasta Polska wyrasta
Tytuł:
Za króla Piasta Polska wyrasta
Autor: Kornel Makuszyński
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie Kraków
Streszczenie: Wierszowana opowieść o okrutnym królu Popiele, którego wcale nie zjadły myszy oraz o tym jak nowym władcą został Piast Kołodziej. Przy okazji poznamy nie tylko fragment historii Polski, ale również wiele ciekawych słowiańskich obyczajów.
Wrażenia rodzica: Kornel Makuszyński już od czasów dzieciństwa jest jednym z moich ulubionych autorów książek dla dzieci. Szczególnie lubię jego wierszowane dzieła. Ilustracje do książki wykonał Andrzej Darowski. Są bardzo ładne, ale nie mogę odżałować, że nie wyszły spod pióra Mariana Walentynowicza. Jeszcze ciekawostka z okładki pierwszego wydania z 1985 r:
"Utwór napisany w 1939 roku, dotąd nie drukowany. Tekst przygotowano na podstawie rękopisu odnalezionego w 1982 r. przez kustosza Muzeum Kornela Makuszyńskiego w Zakopanem - Jerzego Darowskiego."
Nie mogłam się doszukać czy zbieżność nazwisk jest przypadkowa, ale obydwoje urodzili się w Zakopanem, więc bardzo możliwe, że są rodziną.
Wrażenia dziecka: Chłopcy bardzo lubią tę historię, najchętniej co roku jeździliby do Kruszwicy zwiedzać Mysią Wieżę, tak więc bardzo się ucieszyli jak przyniosłam im tę książkę. Wierszowany tekst łatwo wpada w ucho a ilustracje pomagają w śledzeniu opowieści.
Sugerowany wiek: 4+
Ogólna ocena: Polecam, szczególnie miłośnikom Makuszyńskiego.
Autor: Kornel Makuszyński
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie Kraków
Streszczenie: Wierszowana opowieść o okrutnym królu Popiele, którego wcale nie zjadły myszy oraz o tym jak nowym władcą został Piast Kołodziej. Przy okazji poznamy nie tylko fragment historii Polski, ale również wiele ciekawych słowiańskich obyczajów.
Wrażenia rodzica: Kornel Makuszyński już od czasów dzieciństwa jest jednym z moich ulubionych autorów książek dla dzieci. Szczególnie lubię jego wierszowane dzieła. Ilustracje do książki wykonał Andrzej Darowski. Są bardzo ładne, ale nie mogę odżałować, że nie wyszły spod pióra Mariana Walentynowicza. Jeszcze ciekawostka z okładki pierwszego wydania z 1985 r:
"Utwór napisany w 1939 roku, dotąd nie drukowany. Tekst przygotowano na podstawie rękopisu odnalezionego w 1982 r. przez kustosza Muzeum Kornela Makuszyńskiego w Zakopanem - Jerzego Darowskiego."
Nie mogłam się doszukać czy zbieżność nazwisk jest przypadkowa, ale obydwoje urodzili się w Zakopanem, więc bardzo możliwe, że są rodziną.
Wrażenia dziecka: Chłopcy bardzo lubią tę historię, najchętniej co roku jeździliby do Kruszwicy zwiedzać Mysią Wieżę, tak więc bardzo się ucieszyli jak przyniosłam im tę książkę. Wierszowany tekst łatwo wpada w ucho a ilustracje pomagają w śledzeniu opowieści.
Sugerowany wiek: 4+
Ogólna ocena: Polecam, szczególnie miłośnikom Makuszyńskiego.
piątek, 29 sierpnia 2014
Opowieści z Narnii: Podróż Wędrowca do Świtu
Tytuł:
Opowieści z Narnii: Podróż Wędrowca do Świtu
Autor: C. S. Lewis
Wydawnictwo: Media Rodzina
Streszczenie: Trwa II wojna światowa. Łucja i Edmund Pevensie spędzają wakacje u nieznośnego kuzyna Eustachego Klarencjusza Scrubba. Rodzeństwo bardzo tęskni za Narnią i często wspomina swoje przygody. Jest to dla Eustachego kolejny powód do dokuczania starszym kuzynom. Pewnego dnia dzieci wpatrują się w obraz wiszący w ich pokoju. Łucja dostrzega podobieństwo przedstawionego na nim statku do floty Narnijskiej. Nagle obraz zaczyna ożywać a chwilę później cała trójka znajduje się w Narnii na statku "Wędrowiec do Świtu". Rodzeństwo ma pomóc Kaspianowi w odnalezieniu zaginionych baronów narnijskich, których zły Miraz wysłał za morze. Po drodze czyha na nich wiele niebezpieczeństw, muszą też uporać się z nieznośnym Eustachym.
Wrażenia rodzica: O cyklu pisałam już tu. Ta część bardzo mi się podobała. Bardzo dużo się dzieje, przeżywamy wiele różnorodnych przygód. Ciężko się oderwać od czytania.
Książka znajduje się na Złotej Liście fundacji Cała Polska czyta dzieciom w kategorii wiekowej 8-10 lat.
Wrażenia dziecka: M. był trochę zawiedziony po poprzednich częściach, że centralnym punktem wydarzeń nie była wielka bitwa. Jednak liczne przygody trzymały obydwu chłopców w napięciu.
M. ma audiobook czytany przez Jerzy Zelnika i Agnieszka Greinert, ale jakoś nie przypadł mu do gustu. Woli mamę :) Muszę przyznać, że mi również się go ciężko słuchało.
Sugerowany wiek: 6+
Ogólna ocena: Wspaniała lektura dla całej rodziny.
Autor: C. S. Lewis
Wydawnictwo: Media Rodzina
Streszczenie: Trwa II wojna światowa. Łucja i Edmund Pevensie spędzają wakacje u nieznośnego kuzyna Eustachego Klarencjusza Scrubba. Rodzeństwo bardzo tęskni za Narnią i często wspomina swoje przygody. Jest to dla Eustachego kolejny powód do dokuczania starszym kuzynom. Pewnego dnia dzieci wpatrują się w obraz wiszący w ich pokoju. Łucja dostrzega podobieństwo przedstawionego na nim statku do floty Narnijskiej. Nagle obraz zaczyna ożywać a chwilę później cała trójka znajduje się w Narnii na statku "Wędrowiec do Świtu". Rodzeństwo ma pomóc Kaspianowi w odnalezieniu zaginionych baronów narnijskich, których zły Miraz wysłał za morze. Po drodze czyha na nich wiele niebezpieczeństw, muszą też uporać się z nieznośnym Eustachym.
Wrażenia rodzica: O cyklu pisałam już tu. Ta część bardzo mi się podobała. Bardzo dużo się dzieje, przeżywamy wiele różnorodnych przygód. Ciężko się oderwać od czytania.
Książka znajduje się na Złotej Liście fundacji Cała Polska czyta dzieciom w kategorii wiekowej 8-10 lat.
Wrażenia dziecka: M. był trochę zawiedziony po poprzednich częściach, że centralnym punktem wydarzeń nie była wielka bitwa. Jednak liczne przygody trzymały obydwu chłopców w napięciu.
M. ma audiobook czytany przez Jerzy Zelnika i Agnieszka Greinert, ale jakoś nie przypadł mu do gustu. Woli mamę :) Muszę przyznać, że mi również się go ciężko słuchało.
Sugerowany wiek: 6+
Ogólna ocena: Wspaniała lektura dla całej rodziny.
poniedziałek, 16 czerwca 2014
Rycerze i ich czasy
Tytuł:
Rycerze i ich czasy
Autor: praca zbiorowa
Wydawnictwo: INGLAND Co. Ltd London
Streszczenie: Książka bardzo dokładnie opisuje zarówno kwestie związane z rycerstwem (uzbrojenie, zbroja, metody walki, nauka), tłem historycznym jak i czasami, w których żyli rycerze - co to jest system feudalny, dziesięcina, pielgrzymki, wyprawy krzyżowe, a nawet jaka była wtedy rola kobiet. To co wyróżnia książkę są ilustracje - to komputerowo sporządzone fotografie - w realnej scenerii i kostiumach.
Wrażenia rodzica: Dzięki fotografiom książka naprawdę się wyróżnia. Treść również jest ciekawa. Trzeba jednak pamiętać, że jest to przekład angielskiej książki, nie ma tu więc mowy o Polsce i naszych realiach. Co gorsze - na wewnętrznej stronie okładki znajduje się mapa Europy w 1360 roku - mimo, że sięga od oceanu atlantyckiego aż za Morze Czarne, podział polityczny na zachodzie kończy się na Świętym Cesarstwie Rzymskim Narodu Niemieckiego na północy i Węgrach na południu. Królestwa Polskiego brak - tylko biała plama. Przynajmniej w Polskim wydaniu mogli tą mapę "dokończyć".
Książka napisana jest przystępnym językiem ale jest kilka dość drastycznych fragmentów.
Wrażenia dziecka: M. był zachwycony tą książką. Bardzo realistyczne fotografie bardzo mu się podobały. Tematyka rycerstwa to jego konik więc słuchał uważnie i zadawał dużo pytań.
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Ciekawa pozycja, ale mapa baaardzo mnie zniechęciła.
Autor: praca zbiorowa
Wydawnictwo: INGLAND Co. Ltd London
Streszczenie: Książka bardzo dokładnie opisuje zarówno kwestie związane z rycerstwem (uzbrojenie, zbroja, metody walki, nauka), tłem historycznym jak i czasami, w których żyli rycerze - co to jest system feudalny, dziesięcina, pielgrzymki, wyprawy krzyżowe, a nawet jaka była wtedy rola kobiet. To co wyróżnia książkę są ilustracje - to komputerowo sporządzone fotografie - w realnej scenerii i kostiumach.
Wrażenia rodzica: Dzięki fotografiom książka naprawdę się wyróżnia. Treść również jest ciekawa. Trzeba jednak pamiętać, że jest to przekład angielskiej książki, nie ma tu więc mowy o Polsce i naszych realiach. Co gorsze - na wewnętrznej stronie okładki znajduje się mapa Europy w 1360 roku - mimo, że sięga od oceanu atlantyckiego aż za Morze Czarne, podział polityczny na zachodzie kończy się na Świętym Cesarstwie Rzymskim Narodu Niemieckiego na północy i Węgrach na południu. Królestwa Polskiego brak - tylko biała plama. Przynajmniej w Polskim wydaniu mogli tą mapę "dokończyć".
Książka napisana jest przystępnym językiem ale jest kilka dość drastycznych fragmentów.
Wrażenia dziecka: M. był zachwycony tą książką. Bardzo realistyczne fotografie bardzo mu się podobały. Tematyka rycerstwa to jego konik więc słuchał uważnie i zadawał dużo pytań.
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Ciekawa pozycja, ale mapa baaardzo mnie zniechęciła.
poniedziałek, 2 czerwca 2014
Tajemnica pływalni
Tytuł:
Tajemnica pływalni
Autor: Martin Widmark
Wydawnictwo: Zakamarki
Streszczenie: Z okazji Bożego Narodzenia na pływalni w Valleby zorganizowano zawody pływackie i pokaz skoczka Rackego Bolindera. Pływalnia pęka w szwach, pojawił się nawet św. Mikołaj. Kiedy Racky wykonuje skok do wody i nie wypływa następuje seria dziwnych zdarzeń.
Wrażenia rodzica: To jest chyba najgorsza tajemnica jaką czytałam. Po pierwsze pojawia się znowu niezrównoważony pastor znany z Tajemnicy biblioteki. To już nie jest przypadek i mam silne wrażenie, że autor celowo chce ośmieszyć duchownych i wiarę chrześcijańską. Po drugie znowu pojawia się wątek homoseksualny. Dla mnie to za dużo.
Wrażenia dziecka: Chłopcy są tak zafascynowani tą serią, że nie zauważyli nic niezwykłego. Może tylko M. był trochę zdzwiony jak pani się może zakochać w pani, ale za bardzo go ta sprawa nie zajęła. W każdym razie na prośbę o ponowne przeczytanie schowałam książkę głęboko.
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Ostrzegam.
Autor: Martin Widmark
Wydawnictwo: Zakamarki
Streszczenie: Z okazji Bożego Narodzenia na pływalni w Valleby zorganizowano zawody pływackie i pokaz skoczka Rackego Bolindera. Pływalnia pęka w szwach, pojawił się nawet św. Mikołaj. Kiedy Racky wykonuje skok do wody i nie wypływa następuje seria dziwnych zdarzeń.
Wrażenia rodzica: To jest chyba najgorsza tajemnica jaką czytałam. Po pierwsze pojawia się znowu niezrównoważony pastor znany z Tajemnicy biblioteki. To już nie jest przypadek i mam silne wrażenie, że autor celowo chce ośmieszyć duchownych i wiarę chrześcijańską. Po drugie znowu pojawia się wątek homoseksualny. Dla mnie to za dużo.
Wrażenia dziecka: Chłopcy są tak zafascynowani tą serią, że nie zauważyli nic niezwykłego. Może tylko M. był trochę zdzwiony jak pani się może zakochać w pani, ale za bardzo go ta sprawa nie zajęła. W każdym razie na prośbę o ponowne przeczytanie schowałam książkę głęboko.
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Ostrzegam.
poniedziałek, 26 maja 2014
Pamiętnik grzecznego psa
Tytuł:
Pamiętnik grzecznego psa
Autor: Katarzyna Terechowicz, Wojciech Cesarz
Wydawnictwo: Literatura
Streszczenie: Tytułowym bohaterem jest pies Winter rasy Alaskan malamut. Opowiada swoje perypetie od dnia, w którym opuścił swoją mamę i rodzeństwo i pojechał do nowego domu. W jego nowym stadzie jest Henryk, który często robi się czerwony, Hanka, która robi wyśmienite pieczenie, Julia, która zawsze staje po stronie Wintera i Alek, który jest jego najlepszym przyjacielem. Winter musi stawić czoło wielu niedogodnościom i niebezpieczeństwom. Musi poradzić sobie z treserem, dziwnym oporom po drugiej stronie linki i innymi psami a nawet kajakiem. Winter najbardziej na świecie lubi jeść i się bawić. Z zabaw najbardziej oczywiście lubi gonitwy - z psami, ich właścicielami, końmi a nawet krowami. A że jest grzecznym psem (w końcu ciągle wszyscy tak do niego mówią) wszystko uchodzi mu płazem.
Wrażenia rodzica: Ta książka jest fantastyczna. Wszyscy się świetnie bawiliśmy i śmialiśmy do rozpuku. Wszystkie wydarzenia opowiedziane są z perspektywy psa, co nadaje książce wyjątkowy nastrój. Książka znajduje się na Złotej Liście fundacji Cała Polska czyta dzieciom w kategorii wiekowej 8-10 lat. Książka została także nagrodzona w II Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren (zajęła III miejsce).
Wrażenia dziecka: Chłopcom książka się bardzo podobała. Dawno tak dobrze się nie bawili. Co chwilę się śmiali i musiałam często przerywać czytanie na głośne dyskusje i wymyślanie innych zakończeń. Książka ma też inny wymiar, mianowicie chłopcy zaczęli się zastanawiać jak muszą się czuć psy, które znają. Myślę, że ich podejście do zwierząt będzie od teraz inne i to będzie zmiana na lepsze. M. bardzo spodobały się ilustracje (prawie każdy rozdział zobrazowany jest dużą, kolorową ilustracją na dwie strony) - nawet zapytał "a kto umie rysować takie fajne obrazki?" - ano Joanna Rusinek.
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Polecam, świetna książka dla czytelnika w każdym wieku.
Autor: Katarzyna Terechowicz, Wojciech Cesarz
Wydawnictwo: Literatura
Streszczenie: Tytułowym bohaterem jest pies Winter rasy Alaskan malamut. Opowiada swoje perypetie od dnia, w którym opuścił swoją mamę i rodzeństwo i pojechał do nowego domu. W jego nowym stadzie jest Henryk, który często robi się czerwony, Hanka, która robi wyśmienite pieczenie, Julia, która zawsze staje po stronie Wintera i Alek, który jest jego najlepszym przyjacielem. Winter musi stawić czoło wielu niedogodnościom i niebezpieczeństwom. Musi poradzić sobie z treserem, dziwnym oporom po drugiej stronie linki i innymi psami a nawet kajakiem. Winter najbardziej na świecie lubi jeść i się bawić. Z zabaw najbardziej oczywiście lubi gonitwy - z psami, ich właścicielami, końmi a nawet krowami. A że jest grzecznym psem (w końcu ciągle wszyscy tak do niego mówią) wszystko uchodzi mu płazem.
Wrażenia rodzica: Ta książka jest fantastyczna. Wszyscy się świetnie bawiliśmy i śmialiśmy do rozpuku. Wszystkie wydarzenia opowiedziane są z perspektywy psa, co nadaje książce wyjątkowy nastrój. Książka znajduje się na Złotej Liście fundacji Cała Polska czyta dzieciom w kategorii wiekowej 8-10 lat. Książka została także nagrodzona w II Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren (zajęła III miejsce).
Wrażenia dziecka: Chłopcom książka się bardzo podobała. Dawno tak dobrze się nie bawili. Co chwilę się śmiali i musiałam często przerywać czytanie na głośne dyskusje i wymyślanie innych zakończeń. Książka ma też inny wymiar, mianowicie chłopcy zaczęli się zastanawiać jak muszą się czuć psy, które znają. Myślę, że ich podejście do zwierząt będzie od teraz inne i to będzie zmiana na lepsze. M. bardzo spodobały się ilustracje (prawie każdy rozdział zobrazowany jest dużą, kolorową ilustracją na dwie strony) - nawet zapytał "a kto umie rysować takie fajne obrazki?" - ano Joanna Rusinek.
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Polecam, świetna książka dla czytelnika w każdym wieku.
piątek, 23 maja 2014
Franklin i duch z jeziora
Tytuł:
Franklin i duch z jeziora
Autor: Paulette Bourgeois
Wydawnictwo: Debit
Streszczenie: Franklin przeczytał książkę o zjawie z jeziora. Postanawia wytropić potwora. Tak długo wpatrywał się w jezioro, że zasnął. Kiedy się obudził nad wodą unosiła się mgiełka a w oddali sunęło coś dużego i białego. Przyjaciele nie chcieli mu uwierzyć, ale zgodzili się pójść z nim nad jezioro. Mimo długiego wypatrywania nic nie zobaczyli. Franklin postawia zrobić potworowi zdjęcie. Fotografia wychodzi jednak zamazana więc przyjaciele znowu nie chcą uwierzyć. Idą nad jezioro, ale długie oczekiwanie ich nuży i usypiają. Franklin wybiera się na spacer i spotyka pana kreta, który zabiera go na swoją łódkę. Wkrótce tajemnica zjawy zostaje wyjaśniona.
Wrażenia rodzica: Ta książka wydana jest w serii "Czytamy z Franklinem". Tekst jest krótszy i prostszy niż w poprzednich książeczkach, a także napisany dużą czcionką. Myślę, że trudnością dorównuje serii Egmontu Czytam sobie na poziomie 3.
Wrażenia dziecka: Mimo krótszego tekstu i dużej czcionki, samodzielne czytanie sprawiło M. trudność. Jeszcze jednak nie jest wystarczająco biegły w czytaniu na tę lekturę. Trudność sprawiały mu przede wszystkim niektóre słowa, szczególnie te długie i z dwuznakami. Poza tym M. nie lubi Franklina i oznajmił, że nie ma zamiaru czytać "książki dla dzidziusiów". Mi też wydaje się, że przygody Franklina są trochę zbyt infantylne dla dzieci, które już potrafią czytać.
Sugerowany wiek: 6+
Ogólna ocena: Dla dzieci, które stawiają pierwsze kroki w samodzielnym czytaniu, a jeszcze lubią Franklina.
Autor: Paulette Bourgeois
Wydawnictwo: Debit
Streszczenie: Franklin przeczytał książkę o zjawie z jeziora. Postanawia wytropić potwora. Tak długo wpatrywał się w jezioro, że zasnął. Kiedy się obudził nad wodą unosiła się mgiełka a w oddali sunęło coś dużego i białego. Przyjaciele nie chcieli mu uwierzyć, ale zgodzili się pójść z nim nad jezioro. Mimo długiego wypatrywania nic nie zobaczyli. Franklin postawia zrobić potworowi zdjęcie. Fotografia wychodzi jednak zamazana więc przyjaciele znowu nie chcą uwierzyć. Idą nad jezioro, ale długie oczekiwanie ich nuży i usypiają. Franklin wybiera się na spacer i spotyka pana kreta, który zabiera go na swoją łódkę. Wkrótce tajemnica zjawy zostaje wyjaśniona.
Wrażenia rodzica: Ta książka wydana jest w serii "Czytamy z Franklinem". Tekst jest krótszy i prostszy niż w poprzednich książeczkach, a także napisany dużą czcionką. Myślę, że trudnością dorównuje serii Egmontu Czytam sobie na poziomie 3.
Wrażenia dziecka: Mimo krótszego tekstu i dużej czcionki, samodzielne czytanie sprawiło M. trudność. Jeszcze jednak nie jest wystarczająco biegły w czytaniu na tę lekturę. Trudność sprawiały mu przede wszystkim niektóre słowa, szczególnie te długie i z dwuznakami. Poza tym M. nie lubi Franklina i oznajmił, że nie ma zamiaru czytać "książki dla dzidziusiów". Mi też wydaje się, że przygody Franklina są trochę zbyt infantylne dla dzieci, które już potrafią czytać.
Sugerowany wiek: 6+
Ogólna ocena: Dla dzieci, które stawiają pierwsze kroki w samodzielnym czytaniu, a jeszcze lubią Franklina.
środa, 21 maja 2014
Opowieści z Narnii. Książe Kaspian
Tytuł:
Opowieści z Narnii. Książe Kaspian
Autor: C. S. Lewis
Wydawnictwo: Media Rodzina
Streszczenie: Mija rok od wydarzeń opisanych w powieści Lew, czarownica i stara szafa. Rodzeństwo Pevensie czeka na przystanku na wyjazd do różnych szkół z internatem. Nagle zostają przeniesieni do Narnii. Nie poznają jednak miejsca, w którym się znaleźli. Po krótkim czasie, dochodzą do wniosku, że ruiny w których się znaleźli to ich dawny zamek Ker-Paravel. Pierwszą postacią, którą spotykają jest karzeł Zuchon. Opowiada dzieciom co działo się w Narnii przez ostatnie kilkaset lat - krainę podbili Telmarowie, obecnie Narnią włada Miraz, który objął tron nieuczciwie i próbował pozbyć się prawowitego władcy księcia Kaspiana. Książę sprzymierzył się z rodowitymi Narnijczykami i chce zwrócić im Narnię. Żeby to zrobić, nieliczna armia Narnijczyków z młodym księciem na czele będzie musiała zmierzyć się z potęgą Telmarów. Dlatego użyli legendarnego Rogu Zuzanny aby wezwać na pomoc czterech dawnych władców.
Wrażenia rodzica: Opowieści z Narnii to 7-tomowy cykl napisany w latach 1949-1954. Od tego czasu zostały przetłumaczone na czterdzieści jeden języków i sprzedały się w ponad stu milionach egzemplarzy. Słowem to klasyka literatury dziecięcej na całym świecie.
"Książe Kaspian" to drugi tom cyklu (choć są różne teorie na temat kolejności). Teoretycznie książki można czytać osobno, ale polecam sięgać po nie po kolei.
Książka znajduje się na Złotej Liście fundacji Cała Polska czyta dzieciom w kategorii wiekowej 8-10 lat.
Wrażenia dziecka: Chłopcy zakochali się w Narnii. Książki całkowicie ich oczarowały, szczególnie S., który jest marzycielem, i od jakiegoś czasu ciągle rozgląda się za jakimś tajemniczym przejściem do cudownej krainy. M. bardzo lubi opisy bitew, rycerzy, pojedynków. Bardzo polubił postać Kaspiana.
Sugerowany wiek: 6+
Ogólna ocena: Wspaniała książka dla każdego.
Autor: C. S. Lewis
Wydawnictwo: Media Rodzina
Streszczenie: Mija rok od wydarzeń opisanych w powieści Lew, czarownica i stara szafa. Rodzeństwo Pevensie czeka na przystanku na wyjazd do różnych szkół z internatem. Nagle zostają przeniesieni do Narnii. Nie poznają jednak miejsca, w którym się znaleźli. Po krótkim czasie, dochodzą do wniosku, że ruiny w których się znaleźli to ich dawny zamek Ker-Paravel. Pierwszą postacią, którą spotykają jest karzeł Zuchon. Opowiada dzieciom co działo się w Narnii przez ostatnie kilkaset lat - krainę podbili Telmarowie, obecnie Narnią włada Miraz, który objął tron nieuczciwie i próbował pozbyć się prawowitego władcy księcia Kaspiana. Książę sprzymierzył się z rodowitymi Narnijczykami i chce zwrócić im Narnię. Żeby to zrobić, nieliczna armia Narnijczyków z młodym księciem na czele będzie musiała zmierzyć się z potęgą Telmarów. Dlatego użyli legendarnego Rogu Zuzanny aby wezwać na pomoc czterech dawnych władców.
Wrażenia rodzica: Opowieści z Narnii to 7-tomowy cykl napisany w latach 1949-1954. Od tego czasu zostały przetłumaczone na czterdzieści jeden języków i sprzedały się w ponad stu milionach egzemplarzy. Słowem to klasyka literatury dziecięcej na całym świecie.
"Książe Kaspian" to drugi tom cyklu (choć są różne teorie na temat kolejności). Teoretycznie książki można czytać osobno, ale polecam sięgać po nie po kolei.
Książka znajduje się na Złotej Liście fundacji Cała Polska czyta dzieciom w kategorii wiekowej 8-10 lat.
Wrażenia dziecka: Chłopcy zakochali się w Narnii. Książki całkowicie ich oczarowały, szczególnie S., który jest marzycielem, i od jakiegoś czasu ciągle rozgląda się za jakimś tajemniczym przejściem do cudownej krainy. M. bardzo lubi opisy bitew, rycerzy, pojedynków. Bardzo polubił postać Kaspiana.
Sugerowany wiek: 6+
Ogólna ocena: Wspaniała książka dla każdego.
wtorek, 13 maja 2014
Ciocia Jadzia. Szkoła
Tytuł:
Ciocia Jadzia. Szkoła
Autor: Eliza Piotrowska
Wydawnictwo: Media Rodzina
Streszczenie: Narratorem książki jest dziewczynka, która idzie do pierwszej klasy. W tym samym czasie, jej ciocia zaczyna pracę jako szkolna woźna. Każdy rozdział to krótka opowieść o szkolnym i około-szkolnym życiu, pisana językiem i z punktu widzenia pierwszoklasistki.
Wrażenia rodzica: Eliza Piotrowska pisze bardzo nierówno. Niektóre jej książki nam się podobały bardziej, inne mniej. Mnie jej książki nie zachwycają, ale dzieciom zwykle się podobają, bo są dość proste w odbiorze, zarówno jeżeli chodzi o tekst jak i stronę graficzną. Ale ta książka to mały koszmarek. Wyliczę kilka jej kiepskich stron:
- każdy rozdział zaczyna się od wstępu na pół strony - każdy rozdział od tego samego! Nie wiem czemu ma to służyć, może zamysł był, że dziecko będzie czytało jeden rozdział i żeby za każdym razem przypominało sobie kim jest ciocia Jadzia? Książka jest przeznaczona dla rówieśników narratorki, nie sądzę, żeby 6-7 latek miał z tym problem. Dla nas było to bardzo irytujące i wstęp pomijaliśmy.
- styl narratorki jest infantylny - to zabieg celowy, bo książka pisana jest jak coś w kształcie pamiętnika. Ale jest w tym trochę niekonsekwencji - niektóre proste pojęcia i słowa są tłumaczone a za chwilę narratorka używa słów, którymi raczej 6-latki się na codzień nie posługują. Styl ten jest też strasznie irytujący, narratorka dryfuje, odbiega od tematu (no ale to akurat zwiększa autentyczność).
- pewne rzeczy są obśmiewane, jak u dzieci, ale jednak nie chciałabym żeby moi chłopcy zaczęli odbierać to jako akceptowalne zachowania.
- no i przede wszystkim ilustracje: KOSZMAR.
Wrażenia dziecka: Chłopcom też się książka nie spodobała. Po dwóch pierwszych rozdziałach S. już nie chciał jej słuchać, M. liczył jeszcze, że będą jakieś ciekawe przygody. Jeżeli chodzi o ilustracje to S. pytał dlaczego ci wszyscy ludzie mają zeza a M. dlaczego te obrazki są takie dziwne.
Sugerowany wiek: 6+
Ogólna ocena: Nie polecam, strata czasu.
Autor: Eliza Piotrowska
Wydawnictwo: Media Rodzina
Streszczenie: Narratorem książki jest dziewczynka, która idzie do pierwszej klasy. W tym samym czasie, jej ciocia zaczyna pracę jako szkolna woźna. Każdy rozdział to krótka opowieść o szkolnym i około-szkolnym życiu, pisana językiem i z punktu widzenia pierwszoklasistki.
Wrażenia rodzica: Eliza Piotrowska pisze bardzo nierówno. Niektóre jej książki nam się podobały bardziej, inne mniej. Mnie jej książki nie zachwycają, ale dzieciom zwykle się podobają, bo są dość proste w odbiorze, zarówno jeżeli chodzi o tekst jak i stronę graficzną. Ale ta książka to mały koszmarek. Wyliczę kilka jej kiepskich stron:
- każdy rozdział zaczyna się od wstępu na pół strony - każdy rozdział od tego samego! Nie wiem czemu ma to służyć, może zamysł był, że dziecko będzie czytało jeden rozdział i żeby za każdym razem przypominało sobie kim jest ciocia Jadzia? Książka jest przeznaczona dla rówieśników narratorki, nie sądzę, żeby 6-7 latek miał z tym problem. Dla nas było to bardzo irytujące i wstęp pomijaliśmy.
- styl narratorki jest infantylny - to zabieg celowy, bo książka pisana jest jak coś w kształcie pamiętnika. Ale jest w tym trochę niekonsekwencji - niektóre proste pojęcia i słowa są tłumaczone a za chwilę narratorka używa słów, którymi raczej 6-latki się na codzień nie posługują. Styl ten jest też strasznie irytujący, narratorka dryfuje, odbiega od tematu (no ale to akurat zwiększa autentyczność).
- pewne rzeczy są obśmiewane, jak u dzieci, ale jednak nie chciałabym żeby moi chłopcy zaczęli odbierać to jako akceptowalne zachowania.
- no i przede wszystkim ilustracje: KOSZMAR.
Wrażenia dziecka: Chłopcom też się książka nie spodobała. Po dwóch pierwszych rozdziałach S. już nie chciał jej słuchać, M. liczył jeszcze, że będą jakieś ciekawe przygody. Jeżeli chodzi o ilustracje to S. pytał dlaczego ci wszyscy ludzie mają zeza a M. dlaczego te obrazki są takie dziwne.
Sugerowany wiek: 6+
Ogólna ocena: Nie polecam, strata czasu.
wtorek, 6 maja 2014
Historia Polski dla dzieci
Tytuł:
Historia Polski dla dzieci
Autor: Piotr Skurzyński
Wydawnictwo: Podsiedlik-Raniowski i Spółka
Streszczenie: Krótki przegląd historii od czasów pierwszych plemion do "okrągłego stołu". Na każdy temat poświęcone są dwie strony, na nich znajdziemy krótki opis, ilustracje, ciekawostki, wyjaśnienie podstawowych pojęć.
Wrażenia rodzica: Ta książka mnie rozczarowała. Szukałam czegoś, co wprowadziłoby M. w historię Polski, pozwoliło mu ją zrozumieć. Tu każdy temat potraktowany jest bardzo pobieżnie - co oczywiście jest zrozumiałe ze względu na "ilość materiału". Liczyłam jednak, że autor skupi się tylko na niektórych, najważniejszych wydarzeniach i opowie je w sposób przystępny dla dziecka, w sposób, który zachęci dziecko do dalszych poszukiwań. Tu jednak mamy do czynienia z masą faktów, dat, bitew i nazwisk, co sprawia, że książka jest dokładna, ale tego dzieci się będą uczyć w szkole. Np. Bitwa pod Grunwaldem - zamiast opisu bitwy, krótkiego wprowadzenia do kontekstu, paru ciekawostek z przebiegu, tu bitwa wymieniona jest tylko w temacie "Wojny Władysława Jagiełły z Krzyżakami". W tej postaci książka nie nadaje się dla najmłodszych czytelników. Moim zdaniem nie sprawdzi się też przy starszych - bo dla nich z kolei książka będzie za bardzo pobieżnie traktowała poszczególne tematy.
Nawet mi nie udało się uchwycić "sensu" historii - książka nie pozwala czytelnikowi stworzyć sobie obrazu połączonych przyczynowo-skutkowych faktów. Mi pomogła znajomość historii i tylko dzięki temu mogłam pewne kwestie tłumaczyć M.
Wrażenia dziecka: M. też był zawiedziony. Liczył na ciekawsze opowieści. Podobały mu się bardzo ilustracje - faktycznie można je pochwalić, mamy obrazy bitew, strojów epoki, portrety najważniejszych postaci, fotografie oręża.
Sugerowany wiek: Chyba żaden
Ogólna ocena: Nie polecam, nie wciąga, a już na pewno nie zainteresuje dziecka historią Polski.
M. bardzo lubi historię, w związku z tym szukam ciekawych książek dla 7-latków. Czy ktoś może coś polecić?
Autor: Piotr Skurzyński
Wydawnictwo: Podsiedlik-Raniowski i Spółka
Streszczenie: Krótki przegląd historii od czasów pierwszych plemion do "okrągłego stołu". Na każdy temat poświęcone są dwie strony, na nich znajdziemy krótki opis, ilustracje, ciekawostki, wyjaśnienie podstawowych pojęć.
Wrażenia rodzica: Ta książka mnie rozczarowała. Szukałam czegoś, co wprowadziłoby M. w historię Polski, pozwoliło mu ją zrozumieć. Tu każdy temat potraktowany jest bardzo pobieżnie - co oczywiście jest zrozumiałe ze względu na "ilość materiału". Liczyłam jednak, że autor skupi się tylko na niektórych, najważniejszych wydarzeniach i opowie je w sposób przystępny dla dziecka, w sposób, który zachęci dziecko do dalszych poszukiwań. Tu jednak mamy do czynienia z masą faktów, dat, bitew i nazwisk, co sprawia, że książka jest dokładna, ale tego dzieci się będą uczyć w szkole. Np. Bitwa pod Grunwaldem - zamiast opisu bitwy, krótkiego wprowadzenia do kontekstu, paru ciekawostek z przebiegu, tu bitwa wymieniona jest tylko w temacie "Wojny Władysława Jagiełły z Krzyżakami". W tej postaci książka nie nadaje się dla najmłodszych czytelników. Moim zdaniem nie sprawdzi się też przy starszych - bo dla nich z kolei książka będzie za bardzo pobieżnie traktowała poszczególne tematy.
Nawet mi nie udało się uchwycić "sensu" historii - książka nie pozwala czytelnikowi stworzyć sobie obrazu połączonych przyczynowo-skutkowych faktów. Mi pomogła znajomość historii i tylko dzięki temu mogłam pewne kwestie tłumaczyć M.
Wrażenia dziecka: M. też był zawiedziony. Liczył na ciekawsze opowieści. Podobały mu się bardzo ilustracje - faktycznie można je pochwalić, mamy obrazy bitew, strojów epoki, portrety najważniejszych postaci, fotografie oręża.
Sugerowany wiek: Chyba żaden
Ogólna ocena: Nie polecam, nie wciąga, a już na pewno nie zainteresuje dziecka historią Polski.
M. bardzo lubi historię, w związku z tym szukam ciekawych książek dla 7-latków. Czy ktoś może coś polecić?
poniedziałek, 28 kwietnia 2014
Tytus - superpies
Tytuł:
Tytus - superpies
Autor: Joanna Olech
Wydawnictwo: Egmont
Streszczenie: Krótka opowiastka o przygodach psiego detektywa Tytusa, który rozwiązuje zagadkę zaginionego portretu.
Wrażenia rodzica: Wielokrotnie pisałam już na blogu o serii Czytam sobie. Uważam, że to świetna inicjatywa wspomagająca naukę czytania. Dziecko nie musi "męczyć się" z klasycznymi czytankami. Za małe pieniądze dostajemy bardzo dobrze zredagowany tekst, przede wszystkim pod kątem początkującego czytelnika i bardzo dobrą szatę graficzną Książki ilustrują znani rysownicy, tą konkretną sama autorka. Pod względem graficznym akurat ta pozycja jest jedną z lepszych jaką do tej pory przeglądałam.
Wrażenia dziecka: To pierwsza książka M. z poziomu 2 "Składam zdania". Przyznam, że było dość ciężko, szczególnie za pierwszym razem. Przytłaczała go długość tekstu, był przyzwyczajony do jednej linijki na stronę. Gubił wątek, rozpraszał się. Dopiero jak przećwiczył czytanie zaczął składać fabułę w całość. To kolejna mocna strona tej serii - uczy dziecka czytania ze zrozumieniem dłuższych fragmentów tekstu a nie bezmyślne klepanie kolejnych wyrazów.
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Polecam, świetna seria do nauki czytania.
Autor: Joanna Olech
Wydawnictwo: Egmont
Streszczenie: Krótka opowiastka o przygodach psiego detektywa Tytusa, który rozwiązuje zagadkę zaginionego portretu.
Wrażenia rodzica: Wielokrotnie pisałam już na blogu o serii Czytam sobie. Uważam, że to świetna inicjatywa wspomagająca naukę czytania. Dziecko nie musi "męczyć się" z klasycznymi czytankami. Za małe pieniądze dostajemy bardzo dobrze zredagowany tekst, przede wszystkim pod kątem początkującego czytelnika i bardzo dobrą szatę graficzną Książki ilustrują znani rysownicy, tą konkretną sama autorka. Pod względem graficznym akurat ta pozycja jest jedną z lepszych jaką do tej pory przeglądałam.
Wrażenia dziecka: To pierwsza książka M. z poziomu 2 "Składam zdania". Przyznam, że było dość ciężko, szczególnie za pierwszym razem. Przytłaczała go długość tekstu, był przyzwyczajony do jednej linijki na stronę. Gubił wątek, rozpraszał się. Dopiero jak przećwiczył czytanie zaczął składać fabułę w całość. To kolejna mocna strona tej serii - uczy dziecka czytania ze zrozumieniem dłuższych fragmentów tekstu a nie bezmyślne klepanie kolejnych wyrazów.
Sugerowany wiek: 7+
Ogólna ocena: Polecam, świetna seria do nauki czytania.
Subskrybuj:
Posty (Atom)



















