Jak pokonać wilki?

Tytuł: Jak pokonać wilki?
Autor: Catherine Leblanc, Roland Garrigue
Wydawnictwo: Wilga

Streszczenie: Książka podaje kilka sprawdzonych sposobów na przeganianie wilków przychodzących w ciemnościach.

Wrażenia rodzica: Bardzo ładna, śmieszna książka. Duży format i kolorowe, bardzo ładne ilustracje na pewno spodobają się każdemu dziecku.

Wrażenia dziecka: Strachy i podobne tematy to konik S. Pewnie dlatego tak bardzo przypadła mu do gustu ta książka. Czytając ją raz się śmieje a raz analizuje skuteczność porad. Tekstu jest dość mało i napisany jest dużą czcionką, co ułatwia i zachęca M. do samodzielnego czytania.

Sugerowany wiek: 3+

Ogólna ocena: Polecam wszystkim bojącym się wilków.

Psoty małpki

Tytuł: Psoty małpki
Autor: Agnieszka Frączek
Wydawnictwo: Wilga

Streszczenie: Mała małpka uwielbia robić psoty. Woła przyjaciół na pomoc, a kiedy przychodzą straszy ich, rzuca owocami albo wpędza w kolczaste zarośla. Kiedy więc pewnego dnia przyjaciele słyszą rozpaczliwe wołania małpki o pomoc odchodzą przekonani, że to kolejny żart. Tym razem jednak małpka znalazła się w prawdziwych tarapatach, ale pomoc nie nadchodzi. W końcu przychodzi mama małpki i pomaga jej zrozumieć dlaczego przyjaciele nie przybiegli jej na pomoc.

Wrażenia rodzica: Prosta i pouczająca historyjka. Książka ba duży format, bardzo kolorowe ilustracje i dodatkowe atrakcje w postaci futerek, rozkładanek i błyszczącej folii. Na pewno zainteresuje malucha.

Wrażenia dziecka: S. był bardzo przejęty przygodami małpki. Przesłanie jest bardzo proste, tak więc bez problemu je zrozumiał i potem tłumaczył dlaczego nie należy wołać o pomoc, jeżeli się tego nie potrzebuje i dlaczego nie należy krzywdzić przyjaciół. Wielką frajdą sprawiła mu rozkładanka na końcu, w której hipcio wskakuje do błota i ochlapuje małpkę. Mała rzecz a cieszy :)

Sugerowany wiek: 2+

Ogólna ocena: Dobra propozycja na pierwsze lektury malucha.

Tupcio Chrupcio Dbam o zęby

Tytuł: Tupcio Chrupcio Dbam o zęby
Autor: Eliza Piotrowska
Wydawnictwo: Wilga

Streszczenie: Tupcio uwielbia słodycze i nie lubi kiedy pasta do zębów psuje jej smak. Wie jednak, że mycie ząbków jej ważne. Kiedy odwiedza dentystę, na początku bardzo się boi, ale okazuje się, że nie taki diabeł straszny jak go malują. Wizyta okazuje się być bardzo przyjemna, a na pamiątkę dostał nawet książkę. Jednak Tupcio o tym wszystkim zapomniał, bo odwiedził go jego kolega Borys. Szybko przekonał myszkę, że mycie zębów jest nudne i niepotrzebne. W łóżku Borys wyciągnął przyniesione ciasteczka i zjadł wszystkie za wyjątkiem jednego, które zjadł Tupcio. Następnego dnia Borysa budzi ból zęba. Borsuk postanawia więcej nie jeść ciastek i winę za okropny ból składa na nie. Ale mama tłumaczy, ze ciastka nie są złe, trzeba tylko po nich dokładnie wyszorować zęby. Od czasu tej przygody Tupcio zawsze po jedzeniu sumiennie szoruje zęby.

Wrażenia rodzica: Tak jak u Tupcia: mądra historyjka z łatwy do zrozumienia morałem. Książki z tej serii są bardzo bogato ilustrowane. Może nie zachwycają, ale są pouczające i proste w odbiorze.

Wrażenia dziecka: S. bardzo lubi tą serię, zawsze z przejęciem słucha o kolejnych wybrykach niesfornej myszki. Historyjki są proste i często w codziennym życiu znajduje analogie.

Sugerowany wiek: 3+

Ogólna ocena: Prosta i mądra opowiastka.

Tupcio Chrupcio. Ja się boję!

Tytuł: Tupcio Chrupcio. Ja się boję!
Autor: Eliza Piotrowska
Wydawnictwo: Wilga

Streszczenie: Tupcio Chrupcio czyta książkę o potworach i duchach. Kiedy mama gasi światło, myszka zaczyna się bać. Następnego dnia na podwórku grupka starszaków jest dla niego niemiła. Po powrocie do domu malec rozmawia o tym z tatą, który radzi mu, żeby nie zwracał na nich uwagi i że nie należy dokuczać młodszym. Potem mama zabiera go na basen, ale myszka boi się sama wejść do wody. Mama wchodzi razem z nim i okazuje się, że pływanie jest bardzo przyjemne. To jednak nie koniec przygód, bo strach wraca kiedy Tupcio jest sam w przebieralni. Mama uspokaja go, że jest tuż obok i będzie czekać na niego w holu. Żeby tego było mało, w drodze powrotnej do domu łapie ich burza. Tupcio znowu się boi. Dopiero w domu czuje się bezpiecznie i sam pociesza młodszą siostrę, która też wystraszyła się piorunów. Chwali się tacie, że już jest odważny i nie boi się ani ciemności  ani potworów, ani wody, ani burzy. Tata go chwali i przypomina, że nie można wyśmiewać się z kogoś kto się boi i że zawsze należy być ostrożnym.

Wrażenia rodzica: Trochę dużo się dzieje, ale opisywane są sytuacje, w których dzieci najczęściej się boją. W książce jest dużo obrazków, które pozwalają dziecku samodzielnie wrócić do opowieści o myszce.

Wrażenia dziecka: S. też się często boi, dlatego czytanie o Tupciu, który przeżywa to co on uspakaja go. Każda sytuacja dobrze się kończy, strach zostaje oswojony i pokonany, a S. nabiera pewności, że on tez potrafi go pokonać. W książce jest dużo obrazków, które bardzo się mu podobają i pozwalają samodzielnie wrócić do opowieści o myszce.

Sugerowany wiek: 3+

Ogólna ocena: Mądra i kolorowa książeczka oswajająca dzieci ze strachem.

Zawiłości miłości

Tytuł: Zawiłości miłości
Autor: Dorota Gellner
Wydawnictwo: Wilga

Streszczenie: Książka to zbiór 22 krótkich wierszyków, a może bardziej prozy rymowanej (nie jestem specjalistą od literatury). Na każdej stronie znajdziemy wierszyk, a obok świetną ilustrację wykonaną techniką kolażu autorstwa Katarzyny Sadowskiej. Mamy tu zarówno historyjki z happy-endem (O uroczej Katarzynie, kominiarzu i drabienie) jak i te kończące się rozstaniem (Na huśtawce).

Wrażenia rodzica: Mam mieszane uczucia. Wierszyki są zabawne, ironiczne, wspaniale opisujące pewne zachowania ludzkie. Miejscami rymy są drażniące ("Ona miała rudy loczek, on pieczony taszczył boczek"). Mam jednak wrażenie, że docenić humor tych opowiastek mogą osoby starsze. Dziecko nie zrozumie sensu wierszyków.

Wrażenia dziecka: To M. namówił mnie na tą książkę. Bardzo go ostatnio interesuje temat miłości. Ciągle dopytuje jak to jest, że ludzie się w sobie zakochują i czy można przestać kogoś kochać. Jak zobaczył okładkę to od razu chwycił książkę i koniecznie chciał ją przeczytać. Miał nadzieję, że z niej wszystkiego się dowie. Był bardzo zawiedziony, bo po prostu nie rozumiał tych historyjek. Może po prostu inaczej sobie wyobrażał zawartość tej książki. Duży niepokój wywołały u niego historyjki o złym zakończeniu np.
"Zostawił tylko piłę, bo strasznie tępa była, i równie tępą żonę, co z piłą kawę piła". Od razu zaczęły się pytania, czy można zostawić żonę, a co jak tata zostawi tak mamę itd.

Sugerowany wiek:

Ogólna ocena: Ta książka nie jest dla każdego dziecka, bardziej nadaje się dla nastolatków, jako zabawny prezent np. na Walentynki.

Najpiękniejsze mity dla dzieci

Tytuł: Najpiękniejsze mity dla dzieci
Autor: Grzegorz Kasdepke
Wydawnictwo: Wilga

Streszczenie: Zbiór zawiera 10 mitów, a raczej opowiadań, bo nie każdy rozdział to typowy mit, tylko często jest to opowieść o jakiejś postaci, zbierająca motywy z różnych mitów:
1. Spokojnie, braciszku, spokojnie (o Zeusie i Posejdonie)
2. Śliczna i mądra - czyli Atena
3. Figlarz (o Erosie)
4. Doktorze, pomocy! (o Apollo i jego synu Asklepiosie)
5. Syzyf, nie plotkuj!
6. Głowa Meduzy
7. Chimera, chi, chi!
8. Zakaz odwracania się (Orfeusz i Eurydyka)
9. Proszę Pana (o synu Hermesa i Penelopy - Panu)
10. Tantal, ty okrutniku!

Wrażenia rodzica: Nie przepadam za stylem Kasdepke, tak więc miejscami trochę mnie ta adaptacja drażniła, ale generalnie opowieści dobrane są bardzo dobrze. Wprowadzają dziecko w świat mitów, nie ma za dużo okrutnych fragmentów, chociaż oczywiście nie da się zupełnie bez nich obejść - szczególnie mit o Tantalu może być dla dziecka zbyt okrutny.

Wrażenia dziecka: M. uwielbia mitologię grecką, tak więc kolejna adaptacja to była dla niego gratka. Gawędziarski styl Kasdepke jemu bardzo odpowiada. Podobały się też ilustracje, bo jego ukochana wersja mitów (Najpiękniejsze mity greckie Dimitra Inkiowa) mają ich zdecydowanie mniej.


Sugerowany wiek: 5+

Ogólna ocena: Bardzo dobra pozycja na pierwszą przygodę z mitami greckimi.

Czekoladki dla sąsiadki

Tytuł: Czekoladki dla sąsiadki
Autor: Dorota Gellner
Wydawnictwo: Wilga

Streszczenie: "To jest blok, a w bloku klatka. Żółte drzwi, na drzwiach kołatka. Zastukajmy w drzwi kołatką i poznajmy się z sąsiadką". Książka to zbiór wierszyków o sąsiadce i jej zwierzakach: pudlu i kocurze.

Wrażenia rodzica: Na każdej stronie mamy nowy wierszyk, a obok ilustrujący go obrazek. Wierszyki są bardzo zabawne, opowiadają o przygodach sąsiadki aż po jej wyprowadzkę. Mi osobiście książka bardzo się podoba.

Wrażenia dziecka: Nie mam pojęcia dlaczego chłopcy nie podzielają mojego zdania. Na książkę nie chcą nawet patrzeć, zdołałam im przeczytać tylko kilka wierszyków bo nie chcą słuchać. Czy to przez same wierszyki, czy może nie odpowiada im styl ilustracji? Nie mam pojęcia.

Sugerowany wiek: 2+

Ogólna ocena: Bardzo zabawna książka. Szkoda, że moje chłopaki jej nie doceniają.

Roztrzepana sprzątaczka

Tytuł: Roztrzepana sprzątaczka
Autor: Dorota Gellner
Wydawnictwo: Wilga

Streszczenie: "Roztrzepana sprzątaczka" to zbiór krótkich opowiastek-wierszyków o szalonej sprzątaczce, która wiecznie robi porządki. Mała próbka: "O! Sprzątaczka z lupą tkwi za regałem koło drzwi. I przez lupę kurz ogląda: - Jak paskudnie kurz wygląda!"

Wrażenia rodzica: Mnie wierszyki bardzo się podobają. Są krótkie i bardzo zabawne. Do tego bardzo ładne ilustracje Macieja Szymanowicza.
Warto wspomnieć, że tekst pisany jest dość dużą czcionką, co czyni książkę dobrym materiałem do nauki samodzielnego czytania.

Wrażenia dziecka: Niestety z nieznanych mi przyczyn moim chłopcom książka nie przypadła do gustu. Jeszcze M. jakoś słuchał, ale on może czytać wszystko. Natomiast S. nie chce nawet słyszeć o tej książce. A szkoda. Spróbujemy jeszcze inne pozycje ze Złotej Kolekcji duetu Gellner i Szymanowicza.

Sugerowany wiek: 2+

Ogólna ocena: Zabawne wierszyki i ilustracje